vtvnooitgedacht.nl

Wonderlijke boerenkool: de Palmkool of Zwarte kool

Kolen telen is moeilijk. Het zijn veelvraten, de teelt is veeleisend en kent vele belagers. De beruchtste en kwaadaardigste daarvan is wel knolvoet. Zeker als de bodemstructuur niet op orde is. De ziekte wordt veroorzaakt door een schimmel en als het eenmaal in de tuin zit, blijft het jarenlang latent aanwezig en tast telkens weer alle kruisbloemige gewassen en dus kolen aan. Maar onder ons zijn er tuinders die hier niet voor terugdeinzen; zij weten  de prachtigste bloemkolen en rode kolen te telen, echte pronkstukken en proeve van oude tuindervakmanschap.

Gelukkig is boerenkool een minder veeleisend gewas en voor elke tuinier is de winterse stamppot haalbaar. Althans afgelopen zomer liep dat anders: uit het zaad van boerenkool groeide plantgoed dat er anders uitzag. Was er iets niet goed gegaan? Een mutatie? Een foutje van de zaadleverancier? Joop zag het al snel: dit was wel kool, maar geen boerenkool en een raadsel wat het dan wel was. Consultatie bij Van Oosten bracht geen opheldering. De plantjes groeiden opmerkelijk en mysterieus. Het zag er dan wel uit als een kool, maar vormde geen krop. De donkere, diep generfde langwerpige lancetvormige bladen, die soms bijna blauw-zwart leken te worden, groeiden aan de steel en krulden naar buiten als een palm. Een bezoek aan de tuinen en restaurant ‘Villa Augustus’ in Dordrecht bracht opheldering. In de prachtige moestuinen aldaar stond fier en vitaal een aantal planten van onze mysterieuze kool onder de naam: ‘Cavolo Nero’. De koolsoort staat in ons land ook bekend onder de naam Palmkool of Zwarte kool. Wat de oorspronkelijke naam al doet, vermoeden gaat het om een in Italië bekende koolsoort die vooral in het zuiden van Toscane wordt gekweekt en daar traditioneel wordt gebruikt voor echte klassieke gerechten als ‘ribollita’ en ‘zuppa frantoiana’, en als beleg op ‘bruschetta’ samen met de in de olijven oogsttijd tegelijkertijd beschikbare vers geperste olie. Het wordt gepureerd als pastasaus, geroerbakt en als salade gegeten. De smaak houdt het in het midden tussen snijbiet, spinazie en boerenkool en is zeer gewild in de culinaire wereld. Restaurant Zino in Zwaanshals (Oude Noorden) had deze winter Cavolo Nero van Nooitgedacht op de menukaart in combinatie met vis! De plant is winterhard en de subtiele smaak zou, net als bij boerenkool, dieper worden na een periode van vorst. De bladeren worden geoogst en de nerf kan beter worden verwijderd. De teelt schijnt succesvoller te verlopen als er citrusafrikaantjes tussen worden geplant zodat de geur insecten als koolwitjes op afstand houdt. De Cavolo Nero of Palmkool (botanische naam: Brassica oleraceae (Acephala groep)) stelt net als boerenkool gelukkig weinig eisen en is door een ieder gemakkelijk te telen. Zaaien in maart/april en uitplanten in halfschaduw of zon vanaf april mei op plantafstand 50X40. De jonge plantjes regelmatig begieten. Oogst vanaf oktober tot februari. Voor een verrassende groenten uit eigen tuin en vitaminen gedurende de hele winter.

 

Recept: Cavolo nero pastasaus

450 g cavolo nero

6 knoflookteentjes

250 ml slagroom

parmezaanse kaas

zout, peper

De nerven van de bladeren verwijderen (zoals bij boerenkool) en de bladeren ca. 5 min. koken in gezouten water. Laten uitlekken. Knoflook pellen en samen met de slagroom 10 min zachtjes koken. Kool pureren samen met slagroom. Saus opwarmen en op smaak brengen met geraspte parmezaanse kaas, zout en peper. Serveren bij (verse) eierpasta, bv. tagliatelle of pappardelle.

Reacties